داستان فیلم در 9 بخش مجزا، زندگی روزمره شهروندان ایرانی را به تصویر می‌کشد که با چالش‌ها و محدودیت‌های تحمیلی در جامعه مواجه می‌شوند. هر بخش به داستان فردی می‌پردازد که در تعامل با مقامات یا نهادهای مختلف، با موانع بوروکراتیک و اجتماعی دست و پنجه نرم می‌کند و ...

داستان حول محور دختر با استعداد جوانی است که خانواده روستایی اش قصد دارند جلوی او را برای ادامه کارهای هنری بگیرند و وی را به روستا بازگردانند زیرا این کار را نامناسب و بی ارزش و بی آبرویی میدانند. بهناز جعفری یکی از بایگران سرشناس وقتی ماجرای این دختر را میفهمد با کمک کارگردان مطرح کشورمان به روستای دختر رفته تا خانواده اش را راضی کند و با رسیدنشان به آنجا مورد احترام و مهمان نوازی اهالی قرار میگیرند اما وقتی متوجه میشوند این 2 برای چه کاری آمده اند از چشم مردم روستا افتاده زیرا آنها به سنت های قدیمی خود پایبند ترند...

صد و چهارده بازیگر زن سرشناس تئاتر و سینمای ایران به همراه یک ستاره فرانسوی، تماشاگران خاموش اجرای تئاتری خسرو و شیرین هستند؛ منظومه‌ای عاشقانه و ایرانی متعلق به قرن دوازدهم میلادی که توسط کیارستمی به روی صحنه رفته است. روند داستان که از دیرباز در ایران و خاورمیانه محبوب بوده، برای بیننده فیلم نادیده می‌ماند و کل داستان از طریق چهره زنانی که نمایش را تماشا می‌کنند روایت می‌شود.

معلمان کُرد دوره‌گرد که تخته‌سیاه‌هایی را بر پشت خود حمل می‌کنند، در طول جنگ ایران و عراق، در تپه‌ها و روستاهای مرزی ایران و عراق به دنبال دانش‌آموز می‌گردند. سعید با گروهی از پیرمردان که به دنبال روستای بمباران‌شده خود هستند همراه می‌شود؛ او پیشنهاد راهنمایی آن‌ها را می‌دهد و حلاله، تنها زن طایفه را که بیوه‌ای با یک پسر کوچک است، به همسری می‌گیرد. ریبوار نیز به دوازده پسر نوجوان ملحق می‌شود که زیر بار کالاهای قاچاقی که از مرز عبور می‌دهند خم شده‌اند؛ آن‌ها کولبرانی هستند که مدام در حرکت‌اند. سعید و ریبوار تلاش می‌کنند تا در حین راه رفتن دانش‌آموزان احتمالی‌شان، به آن‌ها آموزش دهند. خطر بسیار نزدیک است؛ سربازان مسلح در آسمان، جاده‌ها و مرزها گشت می‌زنند. آیا نقشی برای یک معلم وجود دارد؟ آیا امیدی هست؟